به عاشقی به شکفتن به گل می اندیشم

به دست های من و تو به پل می اندیشم

ز جزء جزء گذشتم در این زمانه مسخ

به بی نهایت آبی به کل می اندیشم

همیشه سکر نگاهت مرا گرفته زخویش

به خون تاک تغزل به مل می اندیشم

برای آنکه به وصفت مرا اجازه دهند

بهانه کردم و گفتم به گل می اندیشم

                      *

     (۱)

رود

گاه به دریا می ریزد

گاه به مرداب

دریا

مرا دریاب

(۲)

فانوس

زندان شعله

یا نگاهبان آن