از شمار دو چشم یک تن کم

وز شمار خرد هزاران بیش

حال که خلاصه خوبی ها از میان ما سفر کرده است٬ بیایید کمی به خود آییم . بیایید اگر نمی توانیم در اندازه های او ظاهر شویم٬ سعی در مصادره او به نفع خود نداشته باشیم. او را منتسب به این وّ آن نخوانیم. بدانیم هر سخنی که در باره قیصر عزیز می گوییم بار مسئولیت مان را سنگین و سنگین تر کرده ایم .

وقتی به درک صحیحی از او نرسیدیم ٬ او را نفهمیدیم و از زبان و بیان و قلم و قدم و روش و منش او بهره نبردیم و از کنار آرامش و صمیمیت او به راحتی عبور کردیم.وقتی مثل او نبودیم و نمی توانیم مثل او باشیم٬ حداقل سعی کنیم خودمان باشیم.

اگر او را آگاهانه و نا آگاهانه رنجاندیم حال دیگر روح بلند او را نیازاریم.

اگر قریب به سه دهه با او بودیم و می خواهیم از خاطره های آن روزها بگوییم سعی کنیم خاطر بازماندگانش را نیازاریم.

اگر یاران او بودیم صادقانه بگوییم که بهای ما در تعلقات زمینی ریشه داشت و بهای او فقط عشق بود.

در رفتن جان از بدن گویند هر نوعی سخن

من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم می رود